اتاقم گرمه ، بارون میباره ، چه صدای زیبایی داره ، اینترنت مشکلی نداره ،شام دلپذیری خوردم ، جای خواب عالی دارم ، از پشت پنجره اونقدر زیباست که وصف ناپذیره اما یه لحظه یخ زدم بخاطر اون بچه ای که همشریه
آدمها همه خوب هستند ، حداقل آدمهای زندگی من همگی خوب هستن و اگر گاهی به این شدت مرا می رنجانند ، تقصیر بودن من است ، گاهی وقتا ما آنقدر در دسترس اطرافیانمون هستیم که بودن ما میشه کم ارزش ترین چیز دنیا